Chasing butterflies...
 a love story



Honden zijn geen mensen en hebben soms gewoontes die wij minder leuk vinden maar die voor de honden normaal hondengedrag zijn. Denk maar aan de hond die door een rottend kadaver ligt te rollen of aan de hond die de uitwerpsel van andere dieren opeet en dit een ware lekkernij schijnt te vinden.

Het is natuurlijk gedrag maar niet zonder gevaar. Wanneer het bijvoorbeeld om paardenvijgen gaat van paarden die pas ontwormd werden dan bevat deze ontlasting nog een hoge concentratie ontwormmiddel waartegen het spijsverteringsstelsel van de hond niet bestand is. Bovendien kunnen zieke of niet of onvoldoende ingeënte of ontwormde honden hun ziekten overdragen aan de hond die de ontlasting opeet.

Wanneer een hond ontlasting van soortgenoten of van zichzelf opeet dan is het niet langer de normaalste zaak van de wereld zoals dat wél het geval is bij een zogende teef die het nest schoon houdt door de uitwerpselen van haar pups op te likken. De teef doet dit tot de pups ongeveer vijf weken zijn en dan stopt het vanzelf. Sommige pups nemen dit gedrag van de moeder over maar ook dat stopt vanzelf na een tijdje. Wanneer de pups te snel bij de moeder worden weggenomen, kan dit gedrag bij de pup langer aanhouden en zelfs voor latere problemen zorgen. Daarom : koop nooit een pup die te jong bij de moeder werd weggehaald.

Waarom eet een hond ontlasting en wat kan je eraan doen?

  • Voedselprobleem?

Vaak wordt gedacht dat het om een voedselprobleem gaat.
Dat is bijna nooit het geval.
Wanneer een compleet voeder gegeven wordt, komt de hond eigenlijk niks “te kort”. Het kan mislopen wanneer de eigenaar (met de allerbeste bedoelingen overigens) allerlei extra supplementen aan de voeding gaat toevoegen.

Hierdoor raakt de basisvoeding uit balans. Aangezien een hond nog veel meer luistert naar de signalen van zijn eigen lichaam gaat hij de ongemakken die hij door de onevenwichtige voeding ondervindt, trachten te compenseren door het eten van ontlasting.

Oplossing : laat onjuiste toevoegingen weg zodat het voer in evenwicht blijft en ga niet zelf experimenteren. Sommige honden missen “structuur” in de brokken en dan kunnen eventueel gekookte groenten toegevoegd worden maar ook hier geldt de regel : doe dit niet op eigen houtje maar overleg eerst met je dierenarts.

Ook het éénmalig voeren per dag kan wellicht verschil maken. Wanneer honden meerdere keren per dag eten dan wordt de voeding beter verteerd en krijgt de hond een energiereserve aangereikt die over verschillende uren loopt. De hond ervaart geen hongergevoel. Wanneer een hond 1x daags een flinke hoeveelheid voer krijgt, kan je je voorstellen dat de hond de rest van de dag op zoek gaat om zijn/ haar behoeften te bevredigen.

Oplossing : de hond meerdere malen per dag voeren en tijdens wandeling en training belonen in de vorm van voedsel. Honger kan dan geen motivatie meer zijn om ontlasting op te eten.

Opgelet met de hoeveelheid voer. Wanneer honden te weinig eten krijgen, zullen zij op zoek gaan naar alles wat eetbaar is om hun hongergevoel weg te werken. In de ontlasting van andere dieren zijn nog verteerbare bestanddelen aanwezig en dit zal de hond zeker niet laten liggen.

Oplossing : Geef je hond een complete en gespecialiseerde voeding en volg de hoeveelheden die op de verpakking worden meegedeeld door de fabrikant.  Een verzadigde hond zal minder neiging hebben om nog extra ontlasting toe te voegen aan zijn voeding.

Wanneer een voeding weinig smaak heeft, een relatief tekort heeft aan vitamine B1 en bovendien zeer koolhydraatrijk is, dan kan tevens coprofagie optreden.

Oplossing : aan je dierenarts vragen om een analyse te maken van de voeding die je je hond aanbiedt en wanneer hieruit blijkt dat de voeding inderdaad zeer rijk is aan koolhydraten, overgaan op een voeding die meer eiwit en vet bevat.
Indien de voeding arm is aan vitamine B1 dan kan het toedienen van gist hulp bieden. Tot slot kunnen bepaalde enzymen aan de voeding toegevoegd worden om de vertering van de koolhydraten te bevorderen.
Laat deze beslissing over aan je dierenarts, hij heeft samen met jou het allerbeste voor met je hond.

Goede complete voeding zorgt ervoor dat je hond niets te kort komt. Tegenwoordig zijn er voeders op de markt die precies zijn afgestemd op de behoeften van je hond. Een uitstekende, smakelijke en complete voeding is bovendien via je dierenarts verkrijgbaar.

  • Opgelet bij zindelijkheidstraining.
Soms probeert men de pup zindelijk te maken door hem met zijn neus tegen de uitwerpselen te drukken of er zelfs door heen te wijven. Dit gaat meestal gepaard met een behoorlijke portie verbale straf. De pup leert op deze manier niet om zindelijk te worden maar hij gaat wel angst voor zijn baas ontwikkelen en dan vooral angst voor zijn baas wanneer er ontlasting in de buurt is. Om straf te voorkomen, zal de hond proberen deze uitwerpselen te laten verdwijnen en wat is er eenvoudiger dan ze simpelweg op te eten? Door het wegwerken van de ontlasting, gaat de pup dus straf vermijden want er volgt geen straf als er geen “hoopje” ligt.

Coprofagie die ontstaat uit angst voor straf is een moeilijk op te lossen probleem.
Hier geldt zeer sterk de regel : voorkomen moet het latere genezen overbodig maken.

Oplossing : om deze vorm te voorkomen, is het belangrijk om zindelijkheidstraining door te voeren zonder te straffen. Het is voor de pup de normaalste zaak van de wereld om een hoopje achter te laten. Ga je pup daarvoor niet straffen.
Negeer dat hoopje wanneer de pup erbij is en ruim het zonder morren op wanneer de pup dit niet ziet. Zo besteed je vanuit het standpunt van de pup helemaal geen aandacht aan zijn ontlasting, ontstaat er geen angst en met voldoende geduld en regelmatig uitlaten na de maaltijden zal de pup wel leren dat de ontlasting niet in huis maar buiten hoort te gebeuren.

Waarom de ontlasting niet opruimen wanneer de hond het ziet? Omdat de hond op jonge leeftijd al snel ontdekt dat  hij aandacht krijgt wanneer hij ergens een hoopje heeft achtergelaten. De baas ruimt dit op, de hond observeert dit en vindt dat de baas toch maar mooi met zijn hoopje en dus met hem bezig is. Sommige honden ontwikkelen zelfs imitatiegedrag : de hond ruimt het dan zelf op en imiteert dus zijn baas en hierop volgt dan wéér een reactie : de baas uit zijn ongenoegen maar eigenlijk heeft de hond bereikt wat hij wou : aandacht.

  • Aandacht en verveling?

Jonge honden zijn op ontdekkingsreis en het opeten van uitwerpselen maakt onderdeel uit van hun experimenten. Wanneer de eigenaar alternatieven aanbiedt in de vorm van spel, beloning, zoekopdrachten en andere vormen van een spannende en interessante “bezigheidstherapie” dan zal de jonge hond zijn onsmakelijke gewoonte snel laten voor wat het is. Het is dan vaak gewoon een kwestie van tijd.

Wanneer de pups echter opgroeien in een prikkelarme omgeving dan gaat de stress en de verveling toeslaan en het opeten van de ontlasting van de andere pups kan dan een welkome afwisseling zijn. Ook werkhonden die geen werk hebben of huishonden waar de eigenaars nooit mee bezig zijn, zullen eerder dit gedrag vertonen. Wanneer de eigenaar dan nog met ontzetting reageert, wordt het voor de pup helemaal interessant want beter negatieve aandacht dan helemaal géén aandacht.

Oplossing : geef de hond dus “werk” en positieve aandacht zodat hij geen negatieve gedragingen moet ontwikkelen. En mocht het toch eens gebeuren dat de hond een steekje laat vallen en dus een hoopje achterlaat, breng hem dan eventjes naar een andere ruimte en ruim de ontlasting op zonder dat de hond ziet wat je doet.

  • Te kleine ruimte

Honden die in een kennel of in een te kleine ruimte gehouden worden, zijn ook vaker geneigd om coprofagie te ontwikkelen. Honden houden van een schoon nest. Opgroeiende jonge honden die vrij rondlopen, zullen hun behoeften steeds zo ver mogelijk doen van hun drinkplaats, eetplaats en slaapplaats. Wanneer de hond in een kennel gehouden wordt dan moet hij zijn eigen nest bevuilen. De oplossing voor dit probleem ligt voor de hond voor de hand : hij gaat zelf het vuil wegwerken door het simpelweg op te eten.

Oplossing : in eerste instantie zal de eigenaar de kennel perfect schoon moeten houden zodat de hond geen kans krijgt om ontlasting op te eten. Bovendien moeten vooral pups en jonge honden maar ook volwassen honden buiten de kennel voldoende ervaringen opdoen zodat de kennel de aangewezen plek is om uit te rusten van al die vermoeiende prikkels.

En tenslotte : zorg er voor dat de hond een voldoende grote ruimte heeft of laat hem liever een keertje meer uit, zodat hij de kans heeft zijn behoeften ver weg van het nest te doen.

  • Conditionering

Misschien wel de voornaamste reden voor je hond om ontlasting te eten, is de conditionering. Dit betekent dat je hond zijn gedrag gaat gebruiken om jou, zijn baas, te manipuleren. Meer dan waarschijnlijk heb jijzelf dit gedrag aan je hond aangeleerd op een onbewaakt moment. Door je hond te corrigeren heb je gereageerd (negatief? Dat maakt niet uit) op een actie van de hond en daardoor heeft hij geleerd dat hij invloed kan hebben op jouw gedrag. Al je correcties en verbale straffen, lijken de zaak alleen maar te verergeren.

Oplossing : In eerste instantie : negeren en helemaal geen contact met je hond maken. Dan de aandacht verleggen.

Op het moment dat je hond ontlasting wil gaan opeten, ga je de aandacht van je hond opeisen door ervoor te zorgen dat je ontzettend interessant bent. Je slaakt een gilletje, je rent weg, je hebt het favoriete speeltje van je hond in je handen en je gooit dit in de lucht waarbij al je aandacht enkel en alleen naar dat speeltje uitgaat en niet naar je hond. Wanneer je hond nieuwsgierig wordt en komt kijken wat je daar allemaal uitspookt, dan ga je hem aandacht schenken maar je gaat het speeltje nog interessanter maken en uiteindelijk al spelend met je hond weglopen van de ontlasting. Wanneer je op deze of een andere creatieve manier de aandacht van je hond weet af te houden van de ontlasting dan kan je hem uiteraard uitgebreid belonen met lekkers. En dan geen droge brokjes maar iets wat “het hoopje”  overstijgt : stukje kaas of worst of wat paté. Het moet in elk geval superlekker zijn en véél lekkerder dan de ontlasting die daar verderop nog steeds ligt. Want je hond is dat hoopje niet vergeten ook al speelt hij met je. Zorg er dus ook voor dat je hond niet in de fout kan gaan (lekkers aannemen, omdraaien en snel, snel de hoop alsnog opeten) en breng hem dus even naar binnen zodat je ongemerkt de ontlasting kan opruimen.

Wat als dit ook niet werkt? Soms werkt deze aandachtsoefening niet omdat je hond simpelweg de ontlasting véél interessanter vindt dan om het even welk speeltje en ook al sta je te zwaaien met een verse lap vlees; sommige honden zullen toch nog eerder voor de ontlasting kiezen.

Dan ga je ervoor zorgen dat je hond onder geen enkel beding de ontlasting nog “kan” opeten doordat je hem gaat aanlijnen.

Om de hond aangelijnd van de gewoonte af te helpen, moet je dit overal volhouden en net zolang tot het gedrag uitdooft. In elke straat, op elk graspleintje, in elke weide ligt wel iets. Kom je ontlasting tegen en wil je hond zich daaraan tegoed doen dan geef je best een bevel “niet pakken” of “foei” of wat jou het handigste lijkt en dan stap je met je aangelijnde hond gewoon de andere kant op alsof er verder niks aan de hand is. Je haalt het favoriete speeltje tevoorschijn of je laat je hond een gekende oefening doen even verderop zodat je hem kan belonen voor z’n goede gedrag en niet hoeft te corrigeren voor het negatieve gedrag dat hij wilde vertonen.

Later ga je proberen de aandacht van je hond te pakken te krijgen terwijl je in de buurt bent van uitwerpselen. Dit blijf je proberen tot het lukt en de aandacht van je hond op jou, zijn baas en leider, is gericht en niet langer op de uitwerpselen.